ESPHome dostaje nowy tryb punktu dostępowego dla ESP32. Po ustawieniu ap_mode: wisp płytka łączy się z routerem jak zwykły klient Wi-Fi i jednocześnie uruchamia własną sieć, a ruch podłączonych do niej urządzeń przekazuje do routera przez NAT. Autor zmiany #13633 opisuje to jako mały wzmacniacz Wi-Fi dla sieci gościnnej albo sieci urządzeń inteligentnego domu. Zmianę scalono z gałęzią rozwojową 14 października 2026, dokumentacja jest już w gałęzi next serwisu esphome.io, więc funkcja trafi do ESPHome 2026.11.

wifi:
  networks:
    - ssid: !secret wifi_ssid
      password: !secret wifi_password
  ap:
    ssid: Repeater
    password: !secret ap_password
    ap_mode: wisp
    dns_servers: [1.1.1.1]  # opcjonalnie

Już nie tylko awaryjny punkt dostępowy

Do tej pory sekcja ap: w ESPHome oznaczała sieć awaryjną. Punkt dostępowy włączał się, gdy urządzenie nie mogło połączyć się z Wi-Fi, zwykle razem z portalem konfiguracyjnym (captive_portal), w którym wpisywało się nowe dane sieci. W trybie WISP punkt dostępowy działa cały czas, niezależnie od stanu połączenia z routerem. Dlatego ESPHome nie przyjmie w tym trybie captive_portal. Zmienia się też znaczenie ap_timeout: to teraz czas oczekiwania na kolejną próbę po nieudanym uruchomieniu punktu dostępowego i nie może wynosić 0s.

Serwery DNS i wymagania

Urządzenia w sieci ESP32 dostają adresy serwerów DNS przez DHCP. Możesz je podać w dns_servers. Jeśli tego nie zrobisz, ESPHome przekaże dalej serwery, które płytka dostała od routera, i zaktualizuje je, gdy się zmienią. Bez dns_servers punkt dostępowy nie wystartuje, dopóki połączenie z routerem nie dostanie serwera DNS. Dzięki temu żaden klient nie dostanie jako serwera DNS adresu samego ESP32. Jeśli w sieci nadrzędnej używasz manual_ip, musisz ustawić dns1. Drugi serwer DNS wymaga ESP-IDF 6.0.

Tryb WISP działa tylko na ESP32 z ESP-IDF w wersji 5.1 lub nowszej. Wymaga co najmniej jednej sieci nadrzędnej i hasła do punktu dostępowego, więc otwartego wzmacniacza w ten sposób nie zrobisz. Każdy pakiet od klienta przechodzi przez sterownik Wi-Fi, dlatego ten tryb włącza w sterowniku ustawienia wysokiej wydajności (więcej buforów i łączenie ramek). Ustawienia TCP w stosie lwIP zostają domyślne, bo przekazywany ruch nie korzysta z gniazd samego urządzenia.

Do czego się przyda

Najbardziej oczywiste zastosowanie to osobna sieć dla kilku urządzeń, które stoją tuż poza zasięgiem głównego routera albo których wolisz nie wpuszczać do głównej sieci. Jak zawsze przy NAT, urządzenia dostają adresy z serwera DHCP na ESP32, a nie z routera, i nic w głównej sieci nie nawiąże z nimi połączenia bezpośrednio. Ma to znaczenie przy wszystkim, z czym Home Assistant musi się łączyć sam, także przy węzłach ESPHome podłączonych przez natywne API.

W opisie zmiany nie ma pomiarów przepustowości ani limitu liczby klientów. Dopóki ktoś tego nie zmierzy, traktuj tryb WISP jako sposób na podłączenie kilku urządzeń, które przesyłają mało danych, a nie jako zamiennik porządnego wzmacniacza.