Właściciele odkurzacza Ecovacs Deebot X1 Omni mogą już obsługiwać go bez chmury Ecovacs i bez zakładania konta. 27 października 2026 roku programista GrahamKowalski opublikował valetudo-ecovacs-x1, czyli odgałęzienie Valetudo, programu Sörena Beyego do lokalnego sterowania robotami sprzątającymi. Osobne repozytorium ecovacs-x1-research zawiera notatki z inżynierii wstecznej, na których opiera się projekt. Tego samego dnia autor przedstawił go na forum społeczności Home Assistant.

Jak to działa

Oprogramowanie działa na samym robocie i komunikuje się bezpośrednio z jego wewnętrznym systemem ROS, czyli zestawem procesów sterujących X1. Na zewnątrz udostępnia to samo co każdy robot z Valetudo: interfejs w przeglądarce i REST API na porcie 80 w sieci lokalnej oraz MQTT z automatycznym wykrywaniem w Home Assistant. Projekt korzysta z wcześniejszych prac nad robotami Ecovacs z projektu ValetudoEV autorstwa itsjfx.

Według opisu w repozytorium na prawdziwym X1 Omni sprawdzono:

  • stan pracy, baterię i akcesoria (pojemnik na kurz, płytę mopa, zbiornik na wodę);
  • odczyt mapy i mapę na żywo;
  • start, zatrzymanie, pauzę, powrót do stacji, sprzątanie wybranych pomieszczeń i dojazd do wskazanego punktu;
  • moc ssania i ilość wody, tryb dywanowy, ciszę nocną, strefy zakazane i wirtualne ściany;
  • ręczne uruchomienie opróżniania w stacji.

Śledzenie zużycia części, blokada rodzicielska, zgłaszanie błędów i konfiguracja Wi-Fi są zaimplementowane, ale nie wszystkie oznaczono jako sprawdzone. Harmonogramy autor celowo zostawił Home Assistant, tak samo jak w głównym projekcie Valetudo.

Czego jeszcze brakuje

Autor opisuje stan projektu jako działający, z określonym zakresem funkcji i znanymi lukami. Mycie i suszenie mopa w stacji da się wywołać przez ROS, ale nie jest jeszcze dostępne w Valetudo. Sprzątanie prostokątnych stref i odstęp między opróżnieniami pojemnika są już rozpoznane, ale autor jeszcze ich nie dodał. Projekt dotyczy X1 Omni i Plus. Notatki podają, że Plus i Turbo mają tę samą płytę główną, ale nie testowano ich osobno.

Najtrudniejszy krok: dostęp do systemu

Oprogramowanie nie zainstaluje się samo. Najpierw trzeba uzyskać uprawnienia administratora (root): otworzyć robota i podłączyć się do złącza UART o napięciu 3,3 V, wyznaczyć hasło na podstawie numeru seryjnego urządzenia, a potem wgrać na nowo obraz systemu, który normalnie jest tylko do odczytu. Repozytorium z notatkami przypomina, że sposób na przejęcie X1 jest publiczny od 2022 roku dzięki pracom itsjfx i Dennisa Giesego, a nowością jest dopiero warstwa sterowania lokalnego. Budowanie i wgrywanie opisuje osobna instrukcja.

Autor ostrzega, że pomyłkę da się naprawić tylko przez UART i kopię zapasową, więc obie rzeczy trzeba przygotować przed rozpoczęciem. Notatki odradzają też instalowanie aktualizacji od Ecovacs na robocie przeznaczonym do takiej przeróbki, bo nowsze oprogramowanie może zamknąć tę drogę. Cotygodniowy przegląd Local Smart Home Guide pisze wprost, że robot może się przy tym trwale zepsuć.

Projekt jest wydany na licencji Apache-2.0, tak jak Valetudo, i nie ma związku z projektami Valetudo ani ValetudoEV, które go też nie firmują. Błędy należy zgłaszać w repozytorium odgałęzienia, a nie w głównym projekcie. Dla właścicieli X1, którzy nie boją się lutownicy i przejściówki szeregowej, to pierwsza droga do w pełni lokalnego robota. Pozostali mogą spokojnie poczekać, aż autor uzupełni braki.